Binnen.
Mr Spencer, ik wil u niet storen, maar er waren twee heren voor u.
Ze vroegen naar u. Een jonge en een oudere man.
Ik heb gezegd dat u er niet was.
Komen ze terug? - Ik denk het wel.
Ik zag ze net hier op de hoek staan.
Maar ik mocht u niet storen en... - Ja.
Ze komen vast wel terug.
U ziet er maar moe uit. Heeft u soms hoofdpijn?
U moet maar goed uitrusten.
U moet al dat geld niet laten slingeren. Daar krijg ik nou wat van.
Niet iedereen is eerlijk, al heb ik nooit last gehad.
Ik mocht niks zeggen van uw vrienden. Ze wilden u verrassen.
Maar u wilde het vast weten. - Laat ze zo maar binnen.
Het zijn geen vrienden van me. Ze hebben me nog nooit gezien.
Is dat niet vreemd? - Jazeker.
Maar nu ik hier ben, moet ik ze wel ontmoeten.
Misschien ga ik zelfs naar ze toe.
En misschien ook niet. Nog niet.
Slaapt u maar verder. Ik doe 't rolgordijn wel dicht.
Jullie bluffen. Jullie hebben geen bewijzen tegen mij.
Ik wil een telegram sturen aan Mrs Newton in Santa Rosa, Californië.
Hier komt mijn boodschap.
Verlang naar jullie. Stop.
Kom een poosje logeren. Stop.
Kom donderdag aan. Stuur nader bericht over precieze aankomsttijd.
Liefs voor allemaal...
en een kusje voor Charlie van haar oom Charlie.
Ja, dat is de afzender. Oom Charlie.
Ja, dat klopt. Santa Rosa.
Santa Rosa, Californië.
Ann, neem jij de telefoon even op.
U spreekt met Ann Newton. O, dag Mrs Henderson.
U spreekt met Ann. M'n moeder is er nog niet.
Een telegram? Ik heb hier geen pen. Kan ze u straks terugbellen?
Ik heb geen tijd voor zulke dingen.
Ik heb zo veel andere dingen aan m'n hoofd. Onnoemelijk veel.
Ik laat haar wel terugbellen. Bedankt voor het bellen. Dag.
Hallo, Ann. Waar is je moeder? - Weg.
Mrs Henderson belde dat er een telegram voor ons was.
Ik wou 't noteren, maar ik zag geen potlood.
Een telegram?
Dat kon ook niet goed gaan, tante Sarah met een rijbewijs.
Waar was 't? - Heb ik niet genoteerd.
En kussen doe je ook niet?
Ik ben maar een kind, maar dat zou ik niet willen lezen.
Daar ga je ook eng van dromen.
Eng dromen? Je begrijpt het niet, papa...
Waar is Roger? - Weg.
Waar is Charlie? - Weg. Nee, in haar kamer.
Lees niet te veel. En laat mijn boek maar links liggen.
Wat lees je daar? - Ivanhoe.
Wie is daar? - Ik.
Voel je je niet lekker? - Ik voel me prima.
Ik heb liggen nadenken.
En ik geef het maar op. - Wat geef je op?
Een gezin moet het mooiste op aarde zijn...
maar ons gezin is een puinhoop. - Vind je?
O, ja. We gaan maar door en er gebeurt helemaal niets.
Die afgrijselijke sleur. Ik zit er al maanden mee. Hoe moet dat verder?
Zo erg is het nou ook weer niet. Ik heb pas opslag gekregen.
Jij praat over geld, terwijl ik het over zielen heb.
We eten en slapen alleen nog. We voeren geen gesprekken.
We praten. - En we werken.
Ja, arme mama. Ze werkt echt als een paard.
Waar is ze? - Weg.
Als ze terugkomt, is het weer eten, afwassen en slapen.
Hoe houdt ze het vol?
Ze is een fantastische vrouw. Niet alleen moeder.
We moeten iets voor haar doen. Vind je niet?
Wat wil je voor haar doen? - Ik weet het eigenlijk niet.
Op een wonder wachten of zo.
Je hebt gelijk, Charlie. Ik bedenk wel iets...
Ik geloof niet meer in goede voornemens. Ik wacht op een wonder.
Wat is die trap toch steil. Wat is er, Charlie? Wat is er, Joe?
Ik denk dat ze... - Ik ben een zeurpiet.
Je zou die hoed toch weggooien?
Wat maakt het uit wat voor hoed ik opdoe?
Waarom schreeuwt dat kind zo? - Ik ga al naar beneden.
Joe, waar hadden jullie het over? Een wonder?
Och, niks. Charlie is een beetje van slag. - Ze draait wel weer bij.
Ik neem een biertje.
Ik ga een telegram sturen. - Aan wie?
Aan iemand die ons wakker kan schudden.
Hoe bedoel je?
Alleen hij kan ons redden. Wat is het adres van oom Charlie?
Charlie? Als je hem maar niet om geld vraagt.
Daar hebben we niks aan. Wat is zijn adres?
Weet je hoeveel stappen 't is van de winkel naar huis? 649!
Ik ga het je niet vertellen. - Het was Philadelphia.
Hij komt toch niet zomaar hierheen?
Hij komt wel voor mij. Ik ben naar hem vernoemd. Wij zijn z'n enige familie.
Mama, raad eens. - Geen tijd. Wat heb je in je haar?
Ik zeg het wel gewoon, al is raden leuker.
Mrs Henderson heeft een telegram voor ons.
Geen dingen achter je oor stoppen.
Er is een telegram gekomen. Misschien is er wel iemand ziek.
Ik kon geen potlood vinden om het op te schrijven.
Later wil ik overal potloden.
Zei ze niet van wie het was? - Nee.
Dat had ze toch best kunnen doen.
Ik bel wel even om het te vragen.
Rustig aan, jullie.
Nummer 181 alstublieft. Van wie zou 't zijn?
Pardon. 181, verder niets.
Als 't van m'n zus is... - Hallo.
Mrs Henderson? Emmy Newton. Ann zei dat er een telegram was.
Niet gillen.
Papa, het lijkt wel of mama nog nooit een telefoon heeft gezien.
Ze wil de afstand overschreeuwen.
O, wat heerlijk. Donderdag, zei u?
Volgens mij komt er iemand. - Wie dan?
Wat 'n verrassing.
Dat is m'n broer. M'n kleine broertje.
Ja, hij is nogal verwend. Zo gaat dat met de jongste.
Maar het is geweldig. Heel hartelijk bedankt, Mrs Henderson.
Wat denk je? Charles komt.
Wie? - Oom Charlie.
Zei je Charles?
Onze Charlie ging hem 'n telegram sturen. Hoe kwam ze daar bij?
Charlie, er is 'n telegram voor je moeder. - O, ja?
Neem jij het maar mee. Het komt van je verwende oom.
Mijn oom? Oom Charlie? - Ja.
Gelooft u in telepathie? - Tuurlijk, ik leef ervan.
Niet telegrafie, maar telepathie.
Je denkt aan iemand die op jouw golflengte zit...
en kilometers verder weet diegene wat je denkt en geeft antwoord.
Ik stuur telegrammen altijd gewoon op.
Hij heeft me gehoord.
Mr Otis. Mr Otis? - Ja.
We zijn bijna in Santa Rosa. - Ik ben klaar, dank u.
Ik zal uw koffers uitladen. Hoe gaat het nu?
Wel goed. Alleen nog wat slapjes.
Je bent dokter. Misschien kun je helpen. - Ik ben op vakantie.
Kan mijn man soms helpen? - Mevrouw, hij wil niemand spreken.
Ik heb hem nog niet gezien.
Dat ziet er ook niet al te best uit.
Deur dicht, jongens. Goed zo.
Hoe is 't met u? - Charlie.
Ik herkende u niet. U leek wel ziek.
U bent toch niet ziek? Papa, daar is hij.
Wat gek, ik dacht dat u ziek was.
Ik, ziek? Hoe gaat het, Joe? - Je ziet er goed uit, Charles.
Je herkent me vast niet, Ann. - Jawel. Maar u bent veranderd.
Emmy heeft het eten al klaar. Daarom is ze niet mee.
Kom op, allemaal een tas. Ik neem deze.
Is die niet te zwaar voor jou? - Nee, dat vind ik niet erg.
Blijf staan. Zo lijk je niet op Emma Newton.
Zo lijk je op Emma Spencer, het mooiste meisje uit Burnham Street, St. Paul.
Alleen oom Charlie stapte uit. We waren de enigen op het perron.
Had je ineens tijd om te komen?
Wat fijn dat je er bent. - Niet huilen.
En Burnham Street. Daar heb ik lang niet aan gedacht.
Ik denk steeds meer aan vroeger.
Hij is geen spat veranderd, hè. Roger, Ann, haal de andere koffers.
Je hebt Charlies kamer, boven aan de trap.
Charlie dacht dat je hier 't best zou slapen.
Ga mee, Roger.
Oei, geen hoed op het bed. - Bijgelovig?
Nee, maar je moet het niet uitlokken.
Het jacht was niet zo groot, maar er zat een haard in en een bar.
En als je op een knop drukte...
Maar dat is voorbij. Laten we over jullie praten.
Charlie, wat een mooie jurk. - Dat vind ik nu ook.
Charles, weet je dat niet meer? - Wat dan?
U hebt 'm me gestuurd. - O, ja?
Ik zou het belangrijkste nog vergeten. Ann?
Roger. Joe. Misschien heb je het al.
Dat had je niet hoeven doen, iets voor mij.
Een polshorloge. M'n eerste.
Daar zullen de jongens op de bank wel van opkijken.
Ik heb twee dingen voor jou, Emmy. - O Charles, wat is dat?
O Charles, wat prachtig.
Die heb ik altijd al willen hebben. - Je verdient 't, mama.
Hier, Emmy.
Charles... Heb je die al die tijd bewaard?
Ja. Ze hebben al die tijd in een kluis gelegen.
Dat zijn oma en opa. - In 1888. Dat is 53 jaar geleden.
Wat lief. En wat was ze mooi. - Iedereen was toen lief en mooi.
Een heerlijke wereld, heel anders dan tegenwoordig.
Anders dan nu. Het was leuk om toen jong te zijn.
Wij zijn nu ook gelukkig. We zijn zowaar tegelijk gelukkig.
Nu jouw cadeautje, Charlie. - Ik hoef niets. Ik heb genoeg.
Voordat u kwam, had ik niets. Maar nu heb ik niets meer te wensen.
Ze is gek. - Dat meent ze niet.
Ze is net als die meisjes in boeken...
die niets willen, maar wel alles krijgen.
Ze is niet gek. De beste van haar klas.
Ze heeft de debatteerwedstrijd gewonnen. Dat kind heeft hersens.
Ik meende het. Ik hoef echt niets. - Niets?
Ik kan het niet uitleggen. Mama is zo blij dat u er bent.
Ik ben blij dat ze mij naar u vernoemd heeft.
Want we lijken echt op elkaar.
Het zou 't bederven, als u me iets gaf.
Gek meisje. Waarom zou het iets bederven?
We zijn niet gewoon oom en nicht.
Het is anders. Ik ken u.
Ik weet dat u mensen weinig vertelt. Dat doe ik ook niet.
Ik denk dat u binnen in u iets verbergt...
waar niemand iets van weet. - Waar niemand iets van weet?
Een fantastisch geheim. Maar ik kom het wel te weten.
Dat is niet altijd gunstig. - We zijn net tweelingen. We moeten wel.
Geef me je hand, Charlie.
Dank u. - Je hebt 'm niet eens bekeken.
Dat hoeft niet. Het maakt niet uit wat ik krijg.
Ik zal 'm je laten zien.
Het is een smaragd. Echt een goede.
Een goede smaragd is het mooiste wat er is.
U hebt er iets in laten graveren. - Nee, hoor.
Jawel. Het is heel vaag.
Voor T.S. Van B.M.
Dat zijn initialen van iemand.
Ik ben afgezet. - Het geeft niet.
Ik laat 't weghalen. - Nee, hij is mooi zo.
Iemand is gelukkig geweest met deze ring. Hij is perfect zo.
Neemt u de koffie mee?
Zing aan tafel en je trouwt met 'n gek. - Da's 100% bijgeloof.
Ik wilde wat geld over laten maken.
Ik zou het naar jouw bank kunnen brengen. Jullie nemen geld aan?
Aannemen wel, maar of we 't ook weer teruggeven...
Ik ga 'n rekening openen.
Zeg 40.000, als beginnetje. - Da's veel geld.
De staat pikt toch het meeste in. - Dat mag je niet zeggen, Roger.
Hè, die mannen ook altijd.
Ik krijg dat wijsje niet meer uit m'n hoofd. Hoe heet 't nou?
Het is 'n wals. - Ja, maar welke?
Soms heb ik een wijsje in m'n hoofd...
en dan hoor ik iemand anders het neuriën. Of 't overspringt.
Weet u wat het is, oom Charlie? - Nee, geen idee.
Ik weet het. Het ligt op het puntje van m'n tong.
Het is Victor Herbert. - Victor Herbert was geen wals.
Het is de Schöne blaue Donau. - O ja, natuurlijk.
Nee, het is Die lustige Witwe.
Wat stom van me, Emmy. - Geeft niks.
Wij wassen wel af. Ga jij maar lekker op de bank zitten, de krant lezen.
Jij bent dit niet gewend. Joe, daar is Herbert.
Ann, Roger, help 'ns afruimen. - Herb en Joe recenseren literatuur.
Heb je al gegeten? - 'n Uur geleden.
Een uur geleden? - Een horloge.
Een cadeau. Dit is m'n zwager. Charles, dit is Herbert Hawkins.
Aangenaam. - Goed, dank u.
Hoe is het met je moeder? - Gaat wel.
Pardon, Herb. Dank je wel.
Wat naar voor je moeder. Dank je, lieverd.
Kijk eens even. Laat je maar verwennen.
Ik ga even bij Charlie kijken.
Broer van m'n vrouw. Komt uit New York.
Hij verwent de kinderen, snap je.
Een zakenman? - Hij neemt zichzelf heel serieus.
Hoe is 't verder?
Zeg, heb je deze al gelezen? Die Fransman is steengoed.
Sherlock Holmes is goed, maar deze slaat alles.
Ik ken 't. Luchtbellen zijn niet dodelijk.
Rare fratsen. De manier om iemand te vermoorden...
Is op z'n kop slaan met 'n stomp voorwerp.
Dat is toch zo? Als ik jou wil vermoorden...
neem ik toch geen spuiten of inee.
Met wat? - Inee. Indiaans pijlengif.
Ik zou wachten tot je alleen was...
en je met een loden pijp de hersens inslaan.
Daar is niks aan. Geen planning, geen sporen?
Ik wil geen sporen, ik wil je vermoorden. Dan wil ik geen sporen.
Geen sporen, geen boek.
Ik wil geen boek schrijven, ik wil je vermoorden.
Ik zou het niet zo stom aanpakken.
Denk aan de vingerafdrukken. Ik kan handschoenen aandoen...
en je handen om de pijp leggen, dan lijkt het zelfmoord.
Maar je zou jezelf niet de hersens inslaan.
Ik zou zorgen dat 't niet op moord leek.
Ann?
Wat? - Kom eens hier.
Heb je wel eens een huis van kranten gezien?
Je neemt een bladzijde...
je scheurt hem hier in, en je scheurt hem daar in...
Je vouwt hem hier...
en dan aan de andere kant...
En hier moet nog een deur komen. En dan dit eraf... klaar.
Ik ben geen baby meer. En dat is papa's krant.
Roger, kijk eens wat een leuk huisje. - Dat is papa's krant.
Ik haal het wel uit elkaar. Niemand die 't ziet.
Zeg, die krant is van papa.
Mijn fout. Het was 'n spelletje.
Ik dacht er niet bij na. - Geeft niet.
Pagina één, vijf, zes. Wat hebben jullie met drie en vier gedaan?
Alleen oom Charlie heeft hem gehad.
Als ik hem netjes opvouw, merkt hij 't niet eens.
Binnen.
Hier is water voor u. - Dat is lief van je, Charlie.
Welterusten.
Ik weet dat u een geheim hebt. - Wat voor geheim?
Ik zei toch dat ik wel achter uw geheimen zou komen?
Er stond iets over u in de krant.
Over mij? - Ja. Daarom deed u dat spelletje.
U wilde niet dat wij het wisten. Maar nu kunt u 't wel vertellen.
Je hebt me door. Het ging alleen niet over mij, maar over...
iemand die ik van vroeger ken. Kijk!
Dat gaat je niks aan.
Oom Charlie, U doet me pijn. Uw handen.
Charlie, ik wou je geen pijn doen.
Het was een grapje.
Het was niets bijzonders. Alleen een hoop smerige roddels...
over iemand die ik vroeger kende.
Dat is niet voor jou bestemd.
Denk er maar niet meer aan.
Welterusten, kleine Charlie. - Slaap lekker, oom Charlie.
Hoe lang blijft oom Charlie? - Voorgoed, hoop ik.
Heeft hij zelf geen huis? Misschien heb ik straks behoefte aan meer privacy.
Slapen, jij. Heb je al gebeden?
Vergeten. - Doe het nu maar.
Ik ga slapen, ik ben moe... - Niet te uitgebreid, het is laat.
Ik bid voor papa, mama, de president...
Je kunt ze niet allemaal redden. - O, en oom Charlie. Amen.
Hier is je ontbijt. - Ha, koffie.
Ik vind 't niet prettig om in bed te eten.
Na m'n bevallingen moest ik wel, maar leuk vond ik 't niet.
Ik wil 's morgens eerst koffie.
Ik verwen je. Je bent de enige in de stad die om half elf nog moet ontbijten.
Ze willen je spreken van de krant. - Mij?
En je moet een lezing houden bij de damesclub waar ik lid van ben.
Ik pak je koffer wel uit.
Waar is Charlie? - Die is van alles aan 't repareren.
Maar je bent niet de enige beroemdheid in de stad.
Alle Newtons worden beroemd. - Hoezo?
Er kwam ene Mr Graham langs, die iedereen in huis wil interviewen.
Iedereen? - Hij is van een instituut of commissie...
en hij moet 'n Amerikaans gezin interviewen.
Het is een soort bevolkingsonderzoek. - Waarom zijn jullie uitgekozen?
Hij zocht 'n echt Amerikaans gezin. Ik zei dat we dat niet zijn.
Als hij mij maar niets vraagt.
Maar jij hebt meer te vertellen dan wij.
Hij gaat foto's maken. - Foto's.
O, wat mooi. Er waren eigenlijk twee jongemannen.
Een maakt de foto's. - Waren 't er twee...
Mr Graham was 't aardigst.
We mogen ons niet opdoffen, we moeten heel gewoon doen.
Vrouwen trappen ook overal in.
Je laat ze zomaar je huis in.
Je stelt je gezin bloot aan die gluurders.
Je moest beter weten. - Maar Charles...
Dag, oom Charlie. - Dag, Charlie.
Ik hoor net dat jullie het doorsnee gezin zijn.
Charlie was er niet bij. Maar het zijn echt geen gluurders.
Het is onze plicht. De regering wil 't.
De regering? - Nou, voor 't land.
Hij was ook heel geïnteresseerd in jou.
Ik ben hier maar op bezoek, maar ik zou hem niet binnenlaten.
Je hoeft hem toch niet te spreken?
Spannend, je krijgt gratis een foto van jezelf.
Ik ben nog nooit gefotografeerd.
Ik had een foto van je. Die heb ik aan Charlie gegeven.
Er zijn geen foto's van mij. - Dan ben je deze vergeten. Pak hem 'ns.
Weet je het echt niet meer? - Nee, ik kan het me niet herinneren.
Burnham Street 46.
Die kerst kreeg je 'n fiets. Vlak voor je ongeluk.
Wat was u knap. - Ja, hè.
Hij zat altijd te lezen.
Papa had die fiets nooit moeten kopen.
Het was glad op straat. Hij slipte en kwam onder een tram.
We dachten dat hij doodging. - Gelukkig niet.
Hij had 'n schedelbreuk en moest lang liggen.
Daarna was er geen houden aan.
Na al dat liggen moest hij gewoon kattenkwaad uithalen.
Hij las daarna niet zo veel meer.
De foto is op die dag gemaakt.
Toen de foto's klaar waren, huilde mijn moeder.
Ze wist niet of ze hem net zo terug zou krijgen.
Je moet niet terugkijken. Of vooruit.
Het gebeurt vandaag. Dat is mijn filosofie.
Ga dan maar gauw naar de bank. Joe zit op je te wachten.
Charlie, denk erom. De interviewers komen om vier uur.
Dag, Charlie.
Zag u hoe ze naar u keken?
Oom Charlie, ik wil dat iedereen u ziet.
Daar is papa, achter dat loket.
Kun je je verduisteringspraktijken onderbreken?
Daar maken we hier geen grapjes over.
Ach, een tekortje wegwerken is toch geen enkel probleem?
Iedereen hoort wat u zegt.
Mooi. We weten hoe 't zit.
Het ziet er goed uit, maar wat gebeurt er na sluitingstijd?
Is je baas er? - Voor die rekening?
Daarom ben ik hier. - Ik kijk even of Mr Greene vrij is.
Maar hij houdt niet van grapjes over banken.
40.000 dollar is geen grapje.
Voor mij wel. De hele wereld is een grap.
Ik ben zo terug.
U mag papa niet zo plagen.
Ik plaag hem niet. Het is hier gewoon zo muf.
We kunnen naar binnen.
Dag, Mr Greene. - Charlie.
Dit is m'n zwager, Mr Oakley. - Hoe maakt u het?
Ik wil hier komen wonen. Ik vind 't hier zo mooi.
Wij ook. Wat hebt u zoal gedaan? - Van alles en nog wat.
Maar als ik geld heb, vind ik 't niet interessant meer.
- Geld interesseert u niet? Het ligt toch voor het oprapen.
Ik wil wat contanten wegzetten.
Natuurlijk bij Joe op de bank. - Contanten?
Ik nam altijd contanten mee op reis. - Dat is erg riskant.
Ik heb nog nooit wat verloren. Ik heb blijkbaar een beschermengeltje.
Dit is 40.000 dollar. Zullen we daarmee beginnen?
Wilt u 'n stortingsbewijs invullen? - Ha, details.
U hebt oog voor details, Mr Greene.
Die vind ik heel belangrijk. Al die kleine dingetjes.
Ik wist niet dat je bezet was. Pardon.
Kom maar binnen, je bent er nu toch.
Mrs Greene, dit is m'n oom, Mr Oakley.
Dit zijn de dames Greene en Potter.
Mrs Greene, miss Potter... - Mrs Potter.
Ik had het idee dat u... - Ja?
Wat is er, Margaret? - Ik heb geen geld, en...
Een weduwe hoeft haar man tenminste niet om geld te vragen.
Dank je. Dag, Mr Oakley.
Alstublieft. Charlie, we gaan lunchen.
Dag, Mr. Oakley. U mag altijd langskomen.
Joe, laat jij Mr Oakley uit?
Over een paar jaar zit je op zijn stoel, Joe.
Daar heb je hem.
Dat zijn de enquêteurs, 'n uur te vroeg.
Ik wil ze niet spreken. - Daar zorg ik wel voor.
Ze hebben je moeder ingepalmd. Dat ze daar intrapte.
Dag. Komt u ons interviewen?
Mijn naam is Graham, en dit is Fred Saunders.
Kom binnen. Ik roep mijn moeder.
Mama, de heren van de enquête zijn er. Gaat u zitten.
U zei vier uur. Mijn man is nog op z'n werk en 't huis...
We maken wat foto's van het huis. En ik stel een paar vragen.
Maar ik had het huis nog op orde willen maken.
Met bloemen en schone gordijnen. U mag niet overal foto's van maken.
Is dit huis van u? - Wij zijn van het huis.
Als we iets gemaakt hebben, gaat er weer iets anders kapot.
U mag geen foto maken van die stoel. Die moet opnieuw bekleed worden.
U bent met z'n zessen? - Nee, met z'n vijven.
M'n oom is op bezoek. - Dat had ik al verteld.
Zet maar: Vijf. Hij doet niet mee.
Maar bij een enquête... - Hij wil niet gestoord worden.
We willen graag meer van jullie allemaal weten.
Mijn oom is geen doorsnee burger.
U moet zijn privacy respecteren.
Maar de hele opzet is om...
U kunt beter een ander gezin nemen.
Als u dat wilt. Maar dit gezin leek prima...
Het is een fijn gezin. Charlie, laat de heren toch hun gang gaan.
Nou, vooruit. - Fijn.
Saunders, nog 'n foto. Van welke clubs bent u lid?
En een foto in de keuken? - De keuken is ook nog niet naar m'n zin.
Wilt u nu een ei breken?
Je begint een cake met boter en suiker.
Enquête of niet, ik begin niet met het ei.
Dit wordt de lievelingscake van m'n broer.
Wat doet uw broer? - Hij kan alles.
O, wat hij doet? Gewoon, hij is zakenman.
Mijn man werkt op een bank, maar Charles is zakenman.
Voor een foto van mij met een ei...
zult u echt even moeten wachten. - Ik wacht wel.
Mogen we even boven kijken? Dan roept je moeder ons wel.
Wilt u hier blijven? Je mag geklopte eieren niet te lang laten staan.
Zodra ik ze hoor breken, kom ik naar u toe.
Waarom wilt u boven kijken?
Is dit jouw kamer? - M'n oom slaapt er.
Ik wil graag zien hoe je kamer eruitziet.
M'n oom doet een dutje. Ik wil hem niet storen.
Is er een achtertrap? - Ja, aan 't eind van de gang.
Wedden dat je oom er niet is?
Wedden is dom. U wou m'n kamer toch fotograferen?
Precies. - Ik weet dat hij er is.
Wedden van niet? Ik klop wel.
Nee, dat doe ik wel.
Oom Charlie, mag ik binnenkomen?
Zie je wel? - U had gelijk.
Leuke kamer. Nu mag ik er toch wel foto's maken?
Jawel, maar wie is er nou geïnteresseerd in mijn kamer?
Hij is niet naar m'n zin. Ik wil hem geel en wit hebben.
We laten hem z'n gang gaan. En ik wil even met je praten.
Wat raar dat wij 'n doorsnee gezin zijn. - Hoezo raar?
Ik wil eigenlijk niet bij een doorsnee gezin horen.
't Is leuk. Ik kom uit 'n doorsnee gezin.
Net zo doorsnee als wij? - Ik vind jou niet doorsnee.
Een paar dagen geleden zat ik nog flink in de put.
Toen kwam oom Charlie en alles werd anders.
Hij is toch gisteren gekomen? Je dènkt...
Ik weet 't zeker.
Als ik nadenk over m'n gevoel, kom ik altijd bij oom Charlie uit.
Of mag ik hem niet zo bewonderen?
Nee, ik... - Mr Saunders, ik ben klaar met de eieren.
Kijkt hij wel uit? M'n oom is heel netjes.
Saunders is ook heel netjes.
Is dat je oom? - Ja.
Nu een foto van de hal.
Hij heeft m'n kamer gefotografeerd.
Ik moest iets doorgeven over eieren en cake.
Ik wil niet op de foto. Mag ik 't rolletje?
Oom Charlie. - Geef hier.
Geef het hem maar, Fred.
Jammer. Er staat een foto van Mrs Newton op die film.
Mr Saunders, de eieren gaan er nu door.
Ik kan ze niet langer laten staan.
Dat was m'n laatste rolletje.
Mr Saunders moest het rolletje aan oom Charlie geven.
Hij wilde echt niet. - We willen geen ruzie.
We doen 't morgen weer.
Morgen maak ik niet weer een cake. Ik blijf niet aan de gang.
U hebt ons al goed geholpen.
Zou uw dochter me vanavond de stad kunnen laten zien?
Ann? - Nee, Charlie.
Ann weet alles over iedereen.
Charlie. - Als ze dat tenminste wil.
Ik wil wel mee. - Uitstekend.
Dag, Mrs Newton. - Dag.
Half zeven? - Half zeven.
Dag, Mr Saunders. - Dag.
Aardige jongen. Je ging toch naar de film met Catherine?
Ik zeg wel dat ik me niet lekker voel.
Hallo, Charlie. - O, hallo Catherine. Shirley.
Dit is Jack Graham. Hij is hier op doorreis.
Heb je nog keelpijn? - Nee, hoor. Dank je wel.
Bill Forrest vroeg nog naar je. - Bill Forrest?
Dag. - Dag.
Volgens mij ben je eigenlijk van de politie. Er is iets aan de hand.
Luister naar me. - Nee.
Er is geen onderzoek. Jullie hebben gelogen.
Jullie wilden bij ons binnenkomen.
Wat wil je van ons? Waarom lieg je tegen ons?
Charlie, luister.
Je liegt alleen. Je wilde niet echt met me uit.
Je wilde me alleen uithoren. - Heb ik dat gedaan?
Ik ben rechercheur. Een slechte.
Luister je even? - Waarom? Je liegt.
Ik zoek een man, maar ik had niet op jou en je familie gerekend.
Wat voor een man?
We zitten achter hem aan, maar we weten niet hoe hij eruitziet.
Charlie, denk na. Wat weet je van je oom?
Hij is m'n moeders broer. Wat heeft hij ermee te maken?
Hij kan de man zijn die we zoeken. - Ik geloof je niet. Ga weg.
We zitten achter iemand aan. Het kan je oom zijn.
Maar in het oosten wordt nog een man achtervolgd.
M'n oom heeft niks gedaan. Dat zou mama niet overleven.
Hij is haar broertje, net als Roger van mij.
Waarom arresteren ze hem niet? Waarom ga je niet gewoon weg?
Vanavond hadden we het over wat ons bezighield...
als gewone mensen, met dezelfde achtergrond.
Je vond me aardig. En ik jou. - Dat telt niet meer.
Nee, het is het enige wat telt.
Anders kon je oom me niet schelen.
Want als hij 't is, krijg ik hem toch wel.
En jij houdt je mond, want je bent een lief meisje.
Je gaat me helpen, als we je oom moeten hebben.
Ik help je niet. - Jawel.
Als hij het is, nemen we hem mee, de stad uit. We arresteren 'm niet hier.
Als mama 't ziet... - Nee, dat gebeurt juist niet.
Alsjeblieft, Charlie?
Ik zeg niets. Breng me naar huis.
Goedenacht, Charlie. - Wacht maar, je krijgt ongelijk.
Welterusten.
Ha Charlie, nu al thuis? - Ja, ik wilde nog een blokje om.
Maar oom Charlie wil je nog even zien.
Ik ga meteen achterom, ik ben te moe. - Wat je wilt.
Hou je haaks. Dag, Herb. - Dag, Charlie.
Welterusten, Charlie. Wat had ik niet gemerkt, Herb?
Proefde je niets aan die koffie van mij?
't Smaakte goed. - Maar 't was niet goed.
Zat er iets in? - Soda.
Maar het had ook rattengif kunnen zijn.
Ik heb niets geproefd. Maar soda smaakt misschien niet zo sterk.
Soda smaakt sterker dan vergif.
Je had wel dood kunnen zijn.
Slaap je nog niet, Ann?
Charlotte, wat doe je?
Ik zoek een recept, maar het is helemaal verscheurd.
In de bibliotheek liggen kranten.
Miss Corcoran pakt ze wel. Je mag er best wat uitknippen.
Zo belangrijk is het niet. Hoe laat gaat hij dicht?
Als je wat meer zou lezen, zou je weten dat hij om negen uur sluit.
Och, misschien ga ik morgen wel even.
Ga nou maar slapen.
Terug, jij. Terug.
Charlie, sta ik hier soms voor joker? - Het spijt me.
Nou, vooruit maar.
Alstublieft.
Dank u. - Je weet toch dat we om 9 uur sluiten?
Ik kan geen uitzondering maken. - Ik heb iets nodig uit de krant.
En jij mag alles? - Een minuutje maar.
Je hebt de hele dag om hier te komen. Ik geef je drie minuten.
Het kan niets ernstigs zijn.
Dat zal ik bewijzen.
Waar is de weduwemoordenaar?
Het land wordt afgezocht naar de man die drie rijke vrouwen heeft gewurgd
Waar de moordenaar zich bevindt...
is de recherche nog een raadsel.
De man is door het kordon van speurders geglipt...
maar zal spoedig gearresteerd worden.
De recherche is mensen op het spoor...
die de moordenaar kunnen zijn.
Het laatste slachtoffer was cabaretière Thelma Schenley...
weduwe van Bruce Matthewson.
Voor T.S. Van B.M.
Waar is Charlie? - Ze slaapt nog. Ik laat haar maar.
Slaapt ze nog? - Ze is wakker.
Ik denk dat ze dit hard nodig had.
Ze is wat van slag. Ze komt wel eten.
Mama, ik maak het eten wel af. Ga jij maar met oom Charlie praten.
Hoe voel je je? - Goed, ik heb geslapen als een os.
Oom Charlie vroeg weer naar je.
En die aardige jongen is twee keer geweest. Ik zei dat je nog sliep.
Ik kan alles weer aan. Heb je al jus gemaakt?
Nu ben je alweer dat wijsje aan 't neuriën. Hou toch op.
Ik was het kwijt, en ik wil er niet weer de hele dag mee rondlopen.
En ga nou eens zitten, als een echte dame.
Maar ik mag de soep toch wel meenemen?
Roger! Handen wassen. Joe, Charles. Het eten is klaar.
Mama... - Ann, je zou niks achter je oor doen.
Niet aan me trekken. En praat niet zo zachtjes.
Mag ik naast jou zitten? - Niet naast oom Charlie?
Nee, ik wil naast jou. - Maar waarom?
Laat haar toch. - Roger wilde wel ruilen.
Geen sprake van. Oom Charlie denkt... Nee.
Laat haar toch. - Goed. Maar ze heeft zulke rare ideeën.
Hup, aan tafel allebei.
Waar is m'n meisje heen?
Roger wilde naast je zitten. Ze mogen best eens ruilen.
Ik wou niet... - Roger?
Niks. - Kom je me even helpen, Ann?
Joe! - O, ik heb hem per ongeluk meegenomen.
Er staat niet veel in. Wil je 'm even? - Dank je, Joe.
Roger, niet zo slurpen.
Hij slobbert nog harder dan een nijlpaard.
Bah, Ann. - Mam, mag ik m'n brood...
Waar is Charlie? - Ze dient vanavond op.
Er staat inderdaad niet veel bijzonders in vanavond.
Daar is ze al, m'n meisje.
Hoe lang heb je geslapen? Als je weet wanneer je bent gaan slapen...
en hoe vaak je wakker bent geweest, dan kan ik uitrekenen...
Als je zo lang geslapen hebt, slaap je vannacht niet.
Ik was ver weg.
Ik had nachtmerries over u, oom Charlie. - Nachtmerries over mij?
U zat in een trein en u was ergens voor op de vlucht.
Toen ik u zag, was ik zo gelukkig.
Gelukkig dat oom Charlie in een trein zat? Ik hoop dat hij hier blijft.
Hij moet toch een keer weg. Dat moeten we onder ogen zien.
Heel verstandig.
Dat soort dingen zien we niet onder ogen.
Ann, wil je de strip lezen? - Nee, ik lees boeken. Twee per week.
Dat heb ik gezworen. En we mogen niet aan tafel lezen.
Ann, niet zo brutaal. - Ze heeft gelijk.
Maar het was jouw krant, Joe.
Roger, haal die grote rode fles eens uit de koelkast.
Die krant kan wel weg. We hoeven vanavond geen huis te maken.
Ann, haal jij de groente?
Ik had die fles al gezien. - Een wijntje is goed voor de maag.
Wijn, wat gezellig.
Weet je nog, die champagne, toen 't meisje van Jones trouwde.
Dit is mousserende bourgogne. - Dat kan ik niet uitspreken.
Ik kan beter maar niets nemen.
Geïmporteerd. - Net als de pakken van Frankie.
En zijn met lood gevulde wandelstok. - Loodzwaar, ja.
Roger, pak eens vier wijnglazen.
Ik heb gezegd dat je op de damesclub komt praten.
Ze willen weten waarover. - Over reizen of actualiteiten.
Dat hebben we genoeg.
Wat voor publiek is het? - Drukke huisvrouwen zoals ik.
In de stad hebben vrouwen het niet zo druk.
Er zijn massa's vrouwen zonder man.
Hun mannen hebben een fortuin bij elkaar gewerkt...
en hun geld aan die domme vrouwen nagelaten.
En wat doen die vrouwen ermee?
Je ziet ze iedere dag in de duurste hotels zitten.
Ze verdrinken het geld of verliezen het met bridge.
Ze stinken naar geld.
Trots op hun juwelen, verder niets.
Afstotelijke, fletse, vette, hebberige vrouwen.
Maar het zijn nog wel mensen.
O, ja? Vind je dat, Charlie?
Zijn het mensen of vette, hijgende beesten?
En wat doen we met vette oude beesten?
Ik hou nu al een lezing.
Zeg dat straks maar niet op de club. Dan word je nog gelyncht.
Mrs Potter komt ook. Ze vroeg nog naar je.
Ze komt met de Greenes naar het feestje dat ik voor je geef.
Joe, daar is Herbert.
Hij komt altijd onder het eten.
Goedenavond, Mrs Newton. Mr Oakley.
Hoe is het met je moeder? - Och, 't gaat.
Heb je al gegeten? - Een uur geleden al.
Modern, hoor. Jullie gaan iedere avond later aan tafel.
Joe. Joe.
Ik heb net paddenstoelen geplukt. - O ja?
Zegt dat je iets?
Ik eet ze wel eens bij m'n biefstuk, als ik uit eten ben.
Zou je mijn paddenstoelen opeten? - Ja, hoezo?
Dan heb ik het.
Ze kunnen hooguit doodslag ten laste leggen.
Eerder dood door schuld.
Een mandje paddenstoelen... met 'n paar giftige.
Misschien eet de verkeerde persoon ze op.
Ik heb iets veel beters bedacht. Een badkuip.
Ik laat je struikelen en dan hou ik je onder water.
Waarom hebben jullie het altijd over mensen vermoorden?
Mensen vermoorden... We praten over elkaar vermoorden.
Dat is je vaders hobby. - Weet hij niets anders?
Kunnen we hier niet rustig praten, zonder moord en doodslag?
Ik maak me zorgen. Roger, ga haar halen.
Ik ga wel. Eet maar verder.
Ik haal haar wel in.
O, pardon. - Je bent vaak 's avonds op pad.
Wat deed je gisteren? - Een boodschap.
Is dat nou je oom? - Ja. Dit is Mr Norton.
Aangenaam. Hoe is uw naam? - Charles Oakley.
Pas maar goed op 'r.
Straks krijgt ze een bon, als zo blijft rennen.
Wil je de wet overtreden? Goedenavond.
Wat is er toch, Charlie?
Ik moet met je praten. - Laat los.
We gaan hier zitten. - Hier mag ik niet komen.
Waarom zijn we hier? - Wat maakt 't uit?
Hallo, Charlie. - Dag, Louise.
Oom Charlie, dit is Louise Finch. - Aangenaam.
Ik zat bij Charlie in de klas.
Jij bent de laatste die ik hier had verwacht.
Ik werk hier al twee weken. Ik ben m'n vorige baan kwijtgeraakt.
Wat drink je? - Niets.
Gemberbier voor haar en 'n dubbele cognac voor mij.
En, Charlie...
Je denkt dat je iets weet. Van die knul.
Van Jack? Die weet toch niks van u?
Er staat iets tussen ons in, en dat vind ik heel vervelend.
We zijn toch oude vrienden? Of meer, eigenlijk...
net een tweeling. Dat zei je zelf.
Blijf van me af, oom Charlie.
Wat zei hij?
Hij heeft er niets mee te maken. Ik hoop dat hij niets over u te weten komt.
Charlie, je bent een heel verstandig meisje.
Als je dingen over me hebt gehoord...
ben je volwassen genoeg om ze te vergeten.
Jij bent het hoofd van het gezin, dat ziet iedereen.
Ik ben nog niet zo oud.
Ik reis al vanaf m'n zestiende de wereld rond.
Ik heb een paar stomme fouten gemaakt. Domme vergissingen.
Niets ernstigs, maar wel stom.
O, Charlie. Ga je nu geen dingen inbeelden.
Hoe kan u zulke dingen doen?
U bent m'n oom, m'n moeders broer.
We vonden u de geweldigste man die er was.
En de allerbeste. - Charlie, wat weet je van me?
Sorry dat 't zo lang duurde. Het is druk.
Van wie is die? Prachtig, zeg.
Ik doe een moord voor zo'n ring.
Echt, daar zou ik een moord voor doen.
Ik ben dol op sieraden. Echte, dan.
Ik hoefde niet eens te vragen of hij echt was. Dat zie je zo.
Nog 'n cognac.
Zitten blijven.
Je denkt zeker dat je iets weet? Je denkt dat je heel slim bent.
Er is zoveel dat je niet weet. Wat weet je eigenlijk?
Je bent 'n gewoon meisje in 'n gewoon stadje.
Je wordt 's ochtends wakker en je hebt geen zorgen.
Je brengt gewoon de dag door en gaat 's nachts slapen...
en je droomt van vredige, onbenullige dingen.
En dan krijg je nachtmerries over mij.
Of was dat een knullig leugentje?
Je leeft in 'n droom, je bent blind.
Wat weet je nou van de wereld? De wereld is een varkenskot.
Weet je niet dat mensen varkens zijn?
De wereld is een hel. Word wakker, Charlie. Gebruik je verstand.
Ga je al weer, Charlie?
Charlie, wil je me helpen? - Helpen?
We zijn familie. Een week geleden was ik de wanhoop nabij.
Ik ben zo moe. Je kunt niet blijven weglopen.
Je hebt geen idee hoe het is om zo moe te zijn. Ik dacht erover...
Toen kreeg ik het idee om hierheen te komen.
Het is mijn laatste kans, Charlie. Gun me die kans.
Graham en z'n maat weten niets. Misschien pakken ze die andere man.
Charlie, gun me 'n laatste kans.
Goed. Maar dan moet u weg. - Dat beloof ik.
Geef me 'n paar dagen. Denk aan je moeder.
Ja, dat overleeft ze niet. Een paar dagen dan. Maar u moet weg.
Als ze me arresteren, krijg ik de elektrische stoel.
Je moet me helpen. Ik reken op je.
We zijn toch meer dan oom en nicht, wat ik ook gedaan heb.
Ga maar naar binnen. Ik kom zo.
Oost west, thuis best.
Waar is Charlie? - Ze komt eraan.
Ze was wat gespannen. Maar nu gaat het weer.
Gelukkig. Ik heb je toetje voor je bewaard.
We hebben 'n sorbet gegeten.
En nu naar bed, jullie. Naar bed.
Welterusten, Joe.
Daar is ze. Ann! - Ann!
Willen jullie je verstoppen? - Nee, hoor.
Jullie doen zo geheimzinnig. - We schreeuwen niet op zondag.
Wil je je zus vragen om hier te komen? Zachtjes.
Is mijn vader boos op jouw vader? - M'n vader?
Als het niet zo is, hoef ik niet te fluisteren.
Mama vindt toch dat meisjes moeten trouwen.
Vraag 't nu maar. - Goed hoor.
Denk erom, ik doe 't woord.
Dag, Catherine. - Goedemorgen, Mr Graham.
Catherine, dit is Mr Saunders. - Hoe maakt u het?
Wilde je me spreken? - Nee, Saunders.
Ann, vertel Catherine het verhaal van Dracula maar.
Wat is er? - Even wachten tot ze weg zijn.
Ik wil het over die foto van je oom hebben.
U heeft hem dat rolletje gegeven. - Nee.
Dat was een ander rolletje. We hebben z'n foto.
Hij kan nu geïdentificeerd worden. - Hoe bedoelt u?
Als ze 'm zien, weten we of hij het is. Ik verwacht een telegram.
En dan wordt oom Charlie... - Ja, zo gaat het nou eenmaal.
Graham zei dat je je oom snel de stad uit moet krijgen.
Dat moet, ja.
Hoe lang heb ik? - Twee uur.
Ik zorg dat hij weggaat. - Je weet zeker dat hij 't is, hè?
Ik ben alleen maar bang. Jullie weten het zo zeker.
Hier mag niets gebeuren.
Weet je wat hij gedaan heeft? Luister.
We doen dit voor jou, maar je moet ons vertellen wat je weet.
Wanneer hij weggaat en hoe... - Ik zeg niets.
Als je op de lijntjes komt, ben je dood.
Ben je te vertrouwen?
Ik beloof dat ik hem niet zal helpen, maar ik ga hem niet bespioneren.
De afspraak was dat ik hem weg zou krijgen.
Hij is gevaarlijk, als hij ontsnapt... - Ik wil 't niet weten.
De afspraak staat. Ik zal jullie waarschuwen als hij weggaat.
Stel je voor dat het de verkeerde is. Het zou kunnen.
Ann! - Ik ben al drie keer dood geweest.
Hoe is het verhaal van Miss Rose afgelopen?
Zijn jullie vriendjes? - Ze weet overal antwoord op.
Of misschien verzint ze 't maar.
Ik verzin nooit iets. Ik haal alles uit m'n boeken.
Kom Ann, we moeten helpen met het eten. Dag, Mr Saunders. Dag.
Dag Mr Graham, Mr Saunders. - Dag, Catherine.
Pluk jij bloemen voor op tafel? - Gewone zijn het mooist.
De dames in het zuiden plukken bloemen met handschoenen aan.
Dag, Catherine. - Tot na het eten.
Dag.
Hallo, Ann. - Hallo.
Hoe was 't in de kerk? Moesten jullie mensen wegsturen?
Nee, plek genoeg.
Fijn. Ik dacht dat 't na zoveel jaar minder publiek zou trekken.
Was er nog nieuws?
Die vent is gepakt. Die Lustige Witwe-moordenaar.
O, ja? Waar? - In Portland, Maine.
Hij was op de vlucht voor de politie.
Op het vliegveld hadden ze 'm, toen hij tegen 'n propeller opliep.
Hij is onherkenbaar verminkt.
In zijn kleren stond 'C. O'H.'
Dat is een mooie afloop.
Daarmee is die zaak gesloten. - Ik vond er toch niks aan.
Ik ga me even opfrissen voor het eten. Ik heb een enorme honger.
Charlie, ik heb goed nieuws. Waar kunnen we praten?
Het onderzoek wordt gestaakt.
Wat een opluchting, hè? - Nou, inderdaad.
Wat moet je oom gedacht hebben?
Ik wil er niet meer aan denken. We doen alsof er niets gebeurd is.
We hoeven niet te doen alsof.
Kijk, mama's handschoenen. Die is ze altijd kwijt.
Straks raakt ze jou nog kwijt.
Moeders krijgen er een zoon bij, weet je nog.
Maar of dat winst is...
Wie wil er 'n rechercheur als schoonzoon?
Mijn vader wel. - Echt?
Als je met 'n rechercheur aankomt, word je niet onterfd?
Waarom ik? Ann is er ook nog. - Die wil een bibliothecaris, zei ze.
Dan kan ze altijd boeken lezen.
Wat is er? - Ik lachte, en dat is zo lang geleden.
Je bent leuk als je lacht. En als je niet lacht.
Ik vind alles leuk wat je doet. Ik vind je gewoon leuk.
Ik mag jou ook graag.
Grappig, soms ontmoet je mensen die je leuk vindt en...
Charlie...
Het zal wel niet, maar ga je je vader ooit vertellen...
dat je met een rechercheur trouwt? - Ik weet het niet.
Ik wilde wachten tot dit allemaal voorbij was...
en je me los kunt zien van de narigheid.
Dan wou ik terugkomen om 't je te vertellen.
Maar ik wil het nu kwijt.
Ik hou van je, Charlie. Heel veel.
Dit is niet 't goede moment. Vind je 't erg?
Nee... - Denk je erover na?
Dat jij van mij houdt? - En of jij misschien van mij houdt.
Ik wil dat we vrienden zijn. We zijn toch vrienden?
Daar denk ik graag aan.
Verder niet? - Ik weet het nog niet, Jack.
Goed. Maar ik kom misschien terug.
Ja, kom alsjeblieft nog eens terug.
Als ik weg ben, wil je dan naar het plein midden in de stad gaan...
want daar ontdekte ik dat ik van je hield. Toen we ruzie hadden.
Ik wou toen dat ik geen rechercheur was. - O, ik ook.
Vind je het nu nog erg? - Nee, nu niet meer.
Dit is een prachtige plek. Ik ga er een bronzen gedenkplaat ophangen.
Die deur valt altijd dicht.
Waarom zitten jullie in de garage?
Ik zei Charlie gedag. - In de garage?
Ik ga u ook gedag zeggen.
Doe dat hier maar. Ik hoef de garage niet in.
Bent u hier klaar? - Ja, maar ik kom terug.
O, ja? - Maar dan niet beroepshalve.
Dat begrijp ik. Charlie is een fijne meid.
Ik hou het meest van haar in de hele wereld.
Goede reis. En niet stiekem foto's meer maken, hè.
Mensenrechten, vrijheid... - We hebben het nog wel 'ns over vrijheid.
Dag. - Dag.
Vergeet niet te schrijven. Je hebt al m'n adressen.
Jack!
Is dat 't? Boter, fruit, groen garen, boeken ruilen...
Verse groente. Anders stuur ik Ann wel. - Goed.
Mama!
Charlie, heb je je bezeerd? - Ik struikelde.
Is het je enkel? - Ik kon nog net de leuning grijpen.
Je had wel dood kunnen vallen.
Er is steeds wat met die trap.
Hij is zo steil en gammel. Mankeer je echt niets?
Wanneer gaat u weg?
Kunnen we het niet vergeten? Het is zo gezellig met z'n allen.
Wanneer gaat u weg? - Ik ga niet weg, snap je?
Ik ga niet. Ik wil ergens gaan wonen.
Waar de mensen me kennen. Een zaak beginnen.
Bij dit gezin horen. - Ik snap 't.
Je kunt het best vrienden met me blijven.
Ik kan veel voor jullie doen.
We willen niets van u. Ik wou dat ik het aan mama had verteld.
Vast wel. Maar hoe zou je moeder zich dan gevoeld hebben?
En je vader, met zijn baan bij de bank?
Hoe zou dat aflopen voor jullie?
Wees maar niet bang, ik zeg niets.
Ik ben niet bang. Wie zou je geloven?
Een wals in je hoofd, initialen op een ring, een krantenknipsel.
Die ring heb je niet meer.
U heeft die ring. - Ik? Ik heb hem aan jou gegeven.
U mag hier niet blijven en m'n moeder kwaad doen.
Ga weg, ik waarschuw u, anders vermoord ik u zelf.
Zo denk ik namelijk over u.
Hier, Joe. - Bah, parfum.
Een frisse, schone lavendelgeur. Wat zijn jullie toch knappe mannen.
Ik ben trots op jullie. - Wat ben je mooi.
De kinderen moeten alleen op schoot. - Ja, er is weinig plaats.
Ik wou dat jij kon rijden. - We doen 't zo: Charles gaat...
Oom Charlie en papa kunnen achterin met de kinderen.
Ik bel 'n taxi. Charlie en ik nemen de auto.
Gaat u maar met de taxi. - Ik wil mee.
Natuurlijk. Goed zo.
Haal jij de auto? - Ik wil liever met hun mee.
Ik wil m'n lezing op je uitproberen. Jij bent altijd kritisch.
We moeten in ieder geval een taxi bellen.
Mama!
Mama, rij met mij mee. Papa gaat wel met de kinderen.
Charles en ik zijn de enigen met 'n pak aan.
Dan ben je de enige die doet zoals het hoort.
Iedereen klaar? - Nee, ik ben m'n jas vergeten.
Opschieten dan.
Rustig. Ze beginnen niet zonder mij.
't Wordt fris.
Zullen we een muziekje draaien?
Moet dat zo hard? - Dan hoor je de lage tonen beter.
Ik vind dat het hard moet. Anders hoor je niks.
Ik wil 'n band met 87 mensen.
Er zit iemand opgesloten in de garage. Er is iets met de deur.
Ik heb haar al.
Joe, haal die fles whisky van m'n bureau.
Charlie toch. - Charlie.
Emmy, wrijf haar voeten. Roger, wapper ergens mee.
Ann, niet doen, lieverdje.
Charlie, wat wil je zeggen?
Ga weg. Ga weg.
Emmy, ze vraagt naar je. - Ik ben bij je, liefje.
M'n dappere kleine meisje. Neem maar een slokje.
Bel dokter Philips. - Nee, het gaat al weer.
Dat scheelde niets. De motor stond nog aan.
Het sleuteltje zat er niet in. - Bij mij wel.
Goed dat ik langskwam. - Jij hebt haar leven gered.
Wat een toeval... - We stellen die lezing uit.
Nee, ik wil dat jullie gaan. Kom op, daar is de taxi.
Ik blijf bij je.
Wie heeft me gevonden? - Herbert hoorde je.
Ik hoorde iemand hijgen en op de deur bonzen.
Ik dacht: Daar is iemand.
Dat was heel slim van je.
Goed dat je er was. - Ik wil bij je blijven.
Ik heb geen zin in die lezing. Je had wel dood kunnen zijn.
Ik moet alleen even bijkomen. - Nee, ik laat je niet alleen.
Ik maak alles wel klaar voor het feestje.
Ik wil echt bij je blijven.
Herb, neem jij Roger. Ann kan met ons mee.
Ik begrijp er niets van. Eerst die trap en...
Is Mr Graham er niet?
Dit is toch het Stewart Hotel in Fresno?
Komt hij vandaag niet meer? Ik begrijp het. Dank u.
Hij is er niet? Dank u zeer.
Waar kan ik hem dan bereiken?
Ik heb dat adres in Fresno al geprobeerd.
Dank u.
Charlie! - Ik kom zo beneden.
Ik dacht dat champagne alleen was om schepen te dopen.
Niet voor mijn vrouw en mij. Maar ga gerust uw gang.
Ik drink op... Komt Charlie niet? - Ze komt zo beneden.
Neem die maar niet. Het brood is klef door de tomaten.
Neem deze, met roomkaas. Het is roze door de paprika.
Mr Greene. - Mrs Greene, wat wilt u?
Dank u. Ik wil ook graag een toost uitbrengen.
Op onze gast, die zo'n voortreffelijke lezing hield.
Op die fantastische man, Mr Oakley.
Abby.
We krijgen hier weinig goede Amerikaanse sprekers.
Daar is ze. Nu breng ik een toost uit.
Charlie...
Je bent net op tijd voor m'n afscheidstoost. Morgen vertrek ik.
Niet voorgoed.
Wat toevallig. Ik ga morgen ook naar San Francisco.
Charles!
Ik wil je avond niet bederven, maar ik moet morgen de eerste trein halen.
Ik zal je missen, Emmy.
Maar ik zal altijd aan dit stadje terugdenken...
als een gastvrij en hartelijk oord...
waar iedereen een thuis heeft.
Ik wil niet dat je weggaat. - Ik kom terug, Emmy.
Ik heb 't cadeau voor de kinderen al met Dr Philips geregeld.
Het gaat niet om wat je gedaan hebt.
Het gaat erom dat we weer samen waren.
Het spijt me.
Ziet u, we waren zo'n hecht stel, vroeger.
Toen ging Charles weg en ik trouwde...
Zo gaat dat nu eenmaal.
Je bent alleen nog de vrouw van je man...
U bent een van ons, Mr Oakley. Toch, Margaret?
Zeker. Ik wil u bedanken namens de club.
En dank u voor uw gift, namens alle kinderen in het ziekenhuis.
Volgens mij komt de trein er al aan.
't Is tijd, Charles. - Ja. Dag, allemaal.
Willen jullie in de trein kijken?
Charlie, zorg jij dat ze weer uitstappen?
Ik wil de privé-coupés zien en de couchettes.
Ik heb al 'ns in 'n trein geslapen.
Dag, Joe. - Dag, Charles.
Dag, Emmy.
Vergeet je niet te schrijven? - En jij ook niet. Ik stuur m'n adres.
Dag...
Niet op de banken springen, Roger.
Roger, wat heb ik gezegd?
Kruier, er ligt nog een tas in de andere coupé.
We gaan al. Ik wil niet met de trein. - Misschien moet ik nu wel mee.
Tijd genoeg. Ga maar vast.
Charlie, wacht even.
Ik vind dat je gelijk hebt, dat je me wegstuurt.
Dat is het beste voor je moeder en voor iedereen.
Je zag hoe ze gisteren reageerde.
Ze is niet sterk, ze zou 't niet kunnen verdragen.
Toen ze nog klein was... - We rijden al.
Luister, Charlie. Vergeet me.
Vergeet dat ik ooit in Santa Rosa ben geweest.
Uw handen.
Laat me los, oom Charlie.
Ik moet wel, Charlie. Je weet te veel over me.
Wacht tot de trein wat sneller rijdt.
Iets sneller.
Nu.
Santa Rosa heeft 'n zoon verloren...
waar ze trots op kan zijn. Hij was dapper, gul, vriendelijk...
Ik ben blij dat je er bent, Jack. Er moest iemand bij zijn die het wist.
Ik wist nog meer, maar dat kon ik je niet vertellen.
Hij vond de wereld verschrikkelijk.
Hij had hier nooit gelukkig kunnen worden.
Hij vertrouwde mensen niet, 't was alsof hij ze haatte.
Hij haatte de hele wereld.
Hij zei dat mensen als wij niet wisten hoe slecht de wereld was.
Zo erg is het ook weer niet.
Maar soms moet je oppassen.
Dan slaat de wereld op hol, net als je oom.
Hun prachtige zielen en edele karakters leven eeuwig voort.